James and the gigantic mall

Oké dag 3 is aangebroken. Vijay zou ons oppikken vandaag maar heeft zich een stuk overslapen. We trekken er dan maar alleen op uit op zoek naar ontbijt. We gaan lukraak een plek binnen waar het eten overheerlijk blijkt te zijn. Ik bestel zonder het te beseffen chai latté bij mijn bagel... De Indische levenstijl sijpelt onderbewust binnen bij me.
In afwachting van Vijay trekken we naar onze eerste mall, Macy’s. Het is een beetje een grote Inno maar dan voor rijke blanke tuttebellen lijkt ons, enkel de ipod vending machine trekt mijn totale aandacht.
Ondertussen is Vijay geland en trekken we wederom suburbia in naar Vijays ouders. Zij gaan ons op sleeptouw nemen naar het aloude Amerikaanse winkelgebeuren, the mall! Binnenkomen bij Vijays wil zeggen volgestopt worden met mangosapjes en allerhande lekkers... een half uur later komt dan ook nog de gigantische pizza toe, die je natuurlijk eet met frietjes en chicken wings... ofcourse!
Volgestopt als kerstkalkoenen en met een voorraad water, fruit en snoep voor onderweg vertrekken naar mall nr 1, “The king of Prussia”. Deze mall blijkt één van de grootste te zijn van de oostkust en dat moeten we dus zien! Na bijna een uur freeway nemen we de afrit, yep deze heeft een afrit.. king of prussia om vervolgens mall avenue te nemen die ons naar onze bestemming brengt. Wat we daar te zien krijgen slaat elke verbeelding. Ik weet niet of ik hiervan moet walgen of het leuk vinden. De mall bestaat eigenlijk uit 4 gigantische malls die nog eens met elkaar verbonden zijn. Gigantische en veel te dure kledingzaken als als Macy’s en Bloomingdales zijn niet meer dan de ingang tot een kilometers lang gebouw waar je dagen in kan verdwalen. Rijke blanke tuttebellen hangen met tientallen over de toonbank bij Tiffany en Co, en wijzen uitzinnig diamanten ringen aan die ze als cadeautje willen. We proberen de ergste winkels te vermijden doen ons best om ook een keuze te maken want Vijays ma wil ons echt zien shoppen en we kunnen beide toch nog een soldeke vinden. We zijn moe na mall nr 1, maar moeten nog naar mall nr 2..... aan de andere kant van de stad! Weer een klein uur rijden later komen we aan in Franklin Mills. Hier geen blanke rijke tuttebellen meer die zomaar een bontjas van 6500$ van de kapstok voor je nemen omdat die leuk staan bij de veel te lelijke en dure laarzen die ze gekocht heeft. De blanken die er al rondlopen kunnen we onder de noemer “white trash” onderbrengen, de rest is zwart of Latino . Deze mall is iets kleiner dan de vorige - gelukkig – en herbergt kledingzaken genre Brantano en gigantische outletstores. We proberen nog wat rond te lopen, zoals het hoort met een smoothie in onze handen but a man can only take so much. Het is 20.30 reeds, we zijn kapot, hebben honger en onze voeten kunnen wel wat rust gebruiken. Drieduizend paar schoenen later fluistert Elke me zelfs toe dat deze shopping experience haar te boven gaat, te groot, te veel, consumptiemaatschappij ten top...Hoog tijd voor dinner dus!
We rijden weer een klein halfuurtje rond naar een indisch vegetarische plek buiten de stad. We gaan voor het Indische buffet en worden ondergedompeld in een wereld van kruiden en smaken waar we het bestaan nog nooit van hadden gezien. Elke en ik zijn dan ook een beetje de attractie van de zaak als enige blanken in de zaak die gekke bekken trekken bij het zoveelste pikante hapje dat we naar binnenwerken.
Doodop trekken we terug naar downtown. Elke duikt doodmoe haar bed in terwijl Vijay en ik nog eentje gaan drinken in een rock & roll café aan de rand van de stad. Geweldige sfeer! Geweldige mensen! Leuke avond! Moe maar tevreden trek ik terug downtown in om te gaan slapen, vandaag hebben we het real american life geproefd...het was op zijn minst interessant. Morgen toch proberen wat kunst mee te pikken... en oh ja... we zijn uitgenodigd om te gaan eten bij een vriendin van Vijay. Ik hoop dat het geen indisch eten is, want met alle respect, onze belgische maagskes kunnen het na 2 dagen niet meer zo goed aan.